پنج - 141 - آچمز - 1398/11/1

زمین بسته
هوا بسته
فضا و درب و هر روزن بروی مردمان بسته
قدم ها در میانِ بستگی خسته
منِ تنها براه آرزو رفته
دعا و آه من اندر گلو خسته
دلم بی تو خدایا سخت بشکسته
ندانم تا کجا بی تو روم خسته

#حسین_زرتاب

چهار - 142 - قطار - 1398/11/3

به راه بودیم

بی راهه
برگشتیم
زمان از دست رفته بود و
ما ،
بیرون ِ راه

#حسین_زرتاب

دو - 143 - بیتاب - 1398/11/3

زندگی می کند ؛
زمستان ِ سکوت ِ سرد
در ذهنیت سفید ِ ما
سال های بی قرار

#حسین_زرتاب

چهار - 144 - نبودن - 1398/11/4

شرمنده ام
برای خودم، اگر باشم
برای تو، اگر باشی
برای خلق ِ آزادی، اگر باشد
بودنی مساوی ِ مرگ و زندگی

#حسین_زرتاب

چهار - 145 - ویترین - 1398/11/4

به توپ بستند ؛
مجلس ما را
روزی بدست لیاخوفِ روسی
روزی بدست چکمه و قزاق و سرنیزه
روزی بدست عاملِ مردادِ رسوایی
روزی بدست یک دو سه فرتوتِ بی مایه
بدتر ولی ما را
روزی بدست ملتِ خوابیده در گور ِ ندانستن
دست ِ من و رای سفید ِ تو

#حسین_زرتاب

دو - 146 - قضاوت - 1398/11/5

می چرخد
سیب ِ سرخ ِ زندگی
در حجم ِ تبدار ِ زمان
پاکان، گذشته ای دارند
ناپاکان، آینده ای

#حسین_زرتاب

147 - تصویر زندگی - 1398/11/5

شعر می شود ؛
سپید ،
تصویرِ شادی و اندوه ِ زندگی
در قاب ِ لحظه ها

#حسین_زرتاب